Ef 10-30 mg af amfetamíni eru tekin (töflur), finnst mörgum sem þeir verði betur vakandi og eigi betur með að einbeita sér bæði við hugvinnu og vöðvavinnu. Einnig dregur amfetamín úr matarlyst og veldur gervivellíðan (þ.e. euphory) er stafar af örvandi áhrifum amfetamíns á miðtaugakerfið (afmetamín eykur losun dopamíns úr taugaendum). Þrátt fyrir að neytandanum þyki hugsanlega hugvinna vera auðveldari þá er raunveruleikinn sá að öll hugvinna (leysa þrautir eða próf, leggja saman tölur o.s.frv.) eru í raun og veru síðri en neytandanum finnst. Amfetamín getur hins vegar aukið mönnum úthald og þrek til einfaldrar vöðvavinnu. 

Verkun amfetamíns er langmest áberandi ef þreyttir einstaklingar eiga í hlut. Ef um óþreytta einstaklinga og/eða stærri skammta er um að ræða þá getur amfetamín haft óþægilega verkun. Neytandinn verður kvíðinn, órólegur, jafnvel ruglaður og fær vanlíðan. Sömuleiðis ber á óþægilegum einkennum frá hjarta- og æðakerfi og meltingarfærum. Á þessu stigi getur neytandinn fundið fyrir rangskynjunum (venjulega heyrnarskynjanir) og ranghugmyndum (ofsóknarkennd) og kann að hegða sér afbrigðilega í samræmi við það (æðisgengnar athafnir svo sem að vinna sjálfum sér eða öðrum tjón). Við langvarandi notkun getur þetta ástand tekið á sig mynd geðklofa. 

Neysla á amfetamíni hefur ýmsar hættur í för með sér: 

• Rétt eins og með kókaín þá leiðir neysla á amfetamíni til mikils álags á hjarta- og æðakerfi. Hjartsláttur getur orðið mjög hár með tiheyrandi hækkun á blóðþrýstingi. Við langvarandi notkun eykst hættan mikið á að æðakerfið eða hjartað gefi sig. Hættan margfaldast ef mikil áreynsla (t.d. dans) fer samhliða neyslu og/eða menn eru veikir fyrir.
• Sú vellíðan sem notendur geta fundið fyrir endist ekki þegar það rennur af þeim. Í staðinn tekur við djúpt þunglyndi og þreyta. Þetta gerist vegna þess að amfetamín raskar dópamín birgðum í taugaendum heilans. Við langtíma notkun virðist amfetamín skemma taugaendana sem leiðir til minna af dópamíni. Þetta getur leitt til verulegs missi á stjórn hreyfinga, svipað og hrjáir þá sem hafa Parkinsonveiki.
• Sífellt lystarleysi, sem langtíma neytendur þjást af getur leitt til mikils þyngdartaps með tilheyrandi næringar- og vítamínsskorts (sem getur leitt til hörgulsjúkdóma).