Mikið þol myndast að jafnaði gegn flestum verkunum amfetamíns, m.a. gegn verkun á matarlyst, hjarta og æðar, banvænni verkun og vellíðunarkennd. Til þess að ná sömu vímuáhrifum þarf neytandinn að nota sífellt stærri skammta og þar með minnkar bilið í alvarlegar getruflanir eins og geðklofa, fyrir utan varanlegar skemmdir á heila. 

Fráhvarfseinkenni eftir amfetamín eru vel þekkt svo sem þreyta, langvarandi og órólegur svefn, óværð, mikið hungur, deyfð og alvarlegt þunglyndi (þar sem sjálfsvígshugmyndir eru ekki óalgengar), auk áráttukendrar löngunar í meira af efninu.